زمینه و هدف: این مطالعه با هدف بیان پیش آگهی کووید-19 با سابقه مصرف داروهای موثر بر سیستم رنین-آنژیوتانسین در بیماران مبتلا انجام گرفت. روش اجرا: در این پژوهش مشاهده ای تحلیلی- مقطعی اطلاعات بیمارانی که با علائم مشکوک به بیماری کووید-19 به بیمارستان امام رضا (ع) از اسفند سال 1398 تا اردیبهشت سال 1400 مراجعه نموده بودند، از سامانه رجیستری بیمارستان امام رضا (ع) مشهد استخراج گردید. اطلاعات جمعیت شناختی ، بیماریهای زمینه ای و مصرف همزمان سایر داروها، داروهای مورد استفاده در درمان کووید، درجه حرارت بدن، سطح اکسیژن خون، پیشرفت کووید-19، در روز پذیرش و روز ترخیص در 139 بیمار مبتلا به کووید-19 با سابقه مصرف داروهای موثر بر سیستم رنین-آنژیوتانسین در مدیریت فشار خون (گروه A) با 67 بیمار مبتلابه کووید-19 که هیچگونه سابقه مصرف داروهای داروهای موثر بر سیستم رنین-آنژیوتانسین در مدیریت فشار خون نداشتند مقایسه شد. مدت زمان بستری و پیامد نهایی (بهبود/ مرگ) نیز برای بیماران ثبت شد. یافته ها: ارتباط آماری معناداری بین سابقه مصرف داروهای موثر بر سیستم رنین-آنژیوتانسین با میزان مرگ و میر (0.72= p) و پارامترهای بالینی مانند شدت بیماری کووید-19 (0.64= (p، تب (0.72= (pو سطح اکسیژن موجود در خون (0.40= (pوجود نداشت. ارتباط معنا داری بین مصرف داروهای موثر بر سیستم رنین-آنژیوتانسین و تعداد روزهای بستری در هنگام ترخیص از بیمارستان در دو گروه مشاهده نشد. نتیجه گیری: سابقه مصرف داروهای موثر بر سیستم رنین-آنژیوتانسین نقش عمده ای در تشدید بیماری کووید-19 و یا افزایش مرگ و میر در بیماران مبتلا به پرفشاری خون ندارد.

پیش زمینه و هدف: در درمان نفروپاتی دیابتیک، درمان ترکیبی با بلوک کننده های سیستم رنین - آنژیوتانسین - آلدوسترون (RAAS) شامل یک بلوک کننده آنزیم مبدل(ACEI)  و یک بلوک کننده آنژیوتانسینARB) ) متداول می باشد. بلوک همزمان سمپاتیک توسط بتابلوکر می تواند باعث مهار بیشتر آن شود. لذا این مطالعه اثربخشی مهار سه گانه (ACEI + ARB + بتابلوکر) و دوگانه RAAS (ACEI+ARB) را در درمان نفروپاتی دیابتی مقایسه کرده است.مواد و روش کار: در یک مطالعه مداخله ای تجربی، 103 بیمار دیابتی بدون نارسایی مرحله نهایی کلیوی در بیمارستان سینا تبریز طی مدت یک سال بررسی شدند. این بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: گروه A تحت بلوک سه گانه RAAS توسط ACEI + ARB + بتابلوکر و گروه B تحت بلوک دوگانه توسط ACEI + ARB (و دارونما) قرار گرفتند. متغیرها شامل فشارخون، آلبومین ادرار، BUN، کراتینین، سدیم، پتاسیم و HbA1C سرم و GFR بودند که به صورت پایه و در پایان هر ماه جهت مقایسه در دو گروه اندازه گیری شدند.یافته ها: دو گروه از نظر سن، جنسیت، مدت دیابت، متوسط کراتینین، GFR، فشارخون، متوسط پروتئینوری وHbA1C  همسان بودند. فشارخون، آلبومینوری،BUN  و کراتینین به طور معنی داری در گروه A نسبت به گروه B بیشتر کاهش یافت. GFR در گروه A در مقایسه با گروه B به طور معنی داری افزایش بیشتری داشت. هیپرکالمی نیز در گروه A به طور معنی داری بیشتر دیده شد.بحث و نتیجه گیری: بلوک سه گانه RAAS در جلوگیری از نفروپاتی دیابتی موثرتر از بلوک دوگانه است؛ انتخاب بیماران بایستی به دقت صورت گیرد، زیرا شیوع هیپرکالمی در پی بلوک سه گانه RAAS با این رژیم درمانی بالاتر است.

زمینه و هدف: تمرین دیابت و فشارخون را کاهش می­دهد. هدف بررسی اثر تعاملی هشت هفته تمرین استقامتی-مقاومتی بر آلدوسترون، رنین و آنژیوتانسین در موش­های نر ویستار دیابتی شده بود. روش کار: در این مطالعه تجربی از تعداد 30 موش نر ویستار، 20 موش نر ویستار دیابتی شده در سه گروه، شامل دو گروه تمرین دیابتی (10=n) و کنترل دیابتی (10=n) و 10 موش در گروه کنترل سالم (10=n) قرار گرفتند. هشت هفته تمرین استقامتی-مقاومتی، 5 روز در هفته، روزانه 40 دقیقه با سرعت 10 متر بر دقیقه بر روی نوارگردان و سپس 15 صعود از نردبان با وزنه­ای معادل 3 %وزن بدن جونده که به دم حیوان متصل بود، اجرا شد. بعد از یوتانزی و اخذ نمونه خونی رنین، آلدسترون و آنژیوتانسین اندازه گیری شدند. برای مقایسه میانگین متغیرها در گروه­های مختلف، ANOVA یک طرفه و برای تعیین تفاوت بین گروه­ها از آزمون بونفرونی استفاده شد. سطح معنی­داری 05/0 > P در نظر گرفته شد. یافته­ ها: القای دیابت سبب افزایش رنین، آنژیوتانسین و آلدسترون در نمونه های دیابتی شد (0001/0=P). رنین در گروه تمرین دیابتی در مقایسه با کنترل دیابتی کاهش معنی­دار داشت (0001/0=P). آنژیوتانسین و آلدسترون در گروه تمرین دیابتی در مقایسه با گروه کنترل دیابتی کاهش غیرمعنی­دار داشت (05/0

هدف: مکانیسمهای دقیق وابستگی دارویی و تحمل مشخص نیست و نوروترانسمیترهای متعددی می توانند در آن دخیل باشند. سیستم رنین – آنژیوتانسین مغز می تواند روی سیستم پاداشی (Reward) اثر کرده، با میانجی های متعدد در مغز تداخل عمل داشته باشد. از طرف دیگر با توجه به اینکه آنژیوتانسین II و همین طور مهار کننده های ACE اثر ضد دردی، تشنج و افسردگی نشان داده و در بعضی موارد اثر مرفین را آنتاگونیزه کرده اند، احتمال می رود که با سیستم اوپیوئیدی تداخل داشته باشند. لذا در این مطالعه اثر کاپتوپریل و آنژیوتانسین II بر تمایل به مصرف مرفین در موش صحرایی بررسی شد.مواد و روش کار: در این مطالعه از موش صحرایی نر نژاد ویستار استفاده شد. ابتدا موشها آموزش داده شدند تا با فشار دادن پدال فعال دستگاه خود تزریقی بسته های کوچک غذایی دریافت کنند. سپس ورید ژورگولر خارجی کانوله شد و کانولهای فلزی با استفاده از استرئوتاکس داخل بطن راست مغزی کار گذاشته شد. بعد از بهبودی، حیوانات 11 روز و هر روز 2 ساعت داخل دستگاه خود تزریق قرار داده شدند که 6 روز اول با محدودیت و 5 روز آخر بدون محدودیت غذا بود. حیوانات با فشار دادن پدال فعال 1/0 میلی لیتر مرفین همراه با بسته های کوچک غذا در 6 روز اول و 1/0 میلی لیتر مرفین بدون غذا در 5 روز آخر دریافت می کردند. با فشردن پدال غیر فعال حیوانی مرفین و غذا دریافت نمی کرد. در پایان تعداد پدالهای فعال و غیر فعال که به وسیله رایانه ثبت شده بود در هر گروه و تعداد پدال فعال و غیر فعال بین گروه های مختلف مقایسه شد.نتایج: در گروه مرفین تفاوت معنی داری بین تعداد فشرده شدن پدال فعال و غیر فعال وجود داشت (01/0>P و 001/0>P) و تعداد فشرده شدن پدال فعال در مقایسه با گروه نرمال سالین در 3 روز آخر به مقدار معنی داری بیشتر بود (05/0>P و 001/0>P). در گروهی که کاپتوپریل دریافت کرد تفاوت معنی داری بین تعداد فشرده شدن پدال فعال و غیر فعال در 5 روز آخر وجود نداشت و تعداد فشار داده شدن پدال فعال در مقایسه با گروه شاهد (مرفین) به طور معنی داری کاهش یافته بود (001/0>P و 05/0>P) ولی آنژیوتانسین II تغییر قبل توجهی ایجاد نکرد.نتیجه گیری: با توجه به اینکه کاپتوپریل می تواند تجزیه اوپیوییدهای آندوژن را کم کند، احتمالا از این طریق توانسته است میل به مرفین را کاهش دهد. مسیرهای احتمالی دیگر برای اثر این دارو، تداخل با دوپامین، سروتونین، ماده P، استیل کولین یا نیتریک اکساید در مناطق مختلف مغز می تواند باشد که نیاز به بررسی بیشتر دارد. 

کارسینوم کلیوی سلول شفاف (KIRC) شایعترین نوع سرطان کلیه است و پیش­ آگهی ضعیفی با نرخ بقای کلی پایین دارد که منجر به مرگ هزاران نفر می­ شود. سیستم رنین آنژیوتانسین به­دلیل نقش تنظیمی خود در عملکردهای کلیوی شناخته شده است و مشخص شده که به­ طور قابل­ توجهی در پاتوژنز تومورهای بدخیم دخالت دارد. برای شناسایی نشانگرهای زیستی جدید، نیاز اساسی به درک مکانیسم های مولکولی KIRC وجود دارد. در حالی که microRNA به عنوان یک نشانگر زیستی و ابزار پیش آگهی برای سرطان های مختلف مورد مطالعه قرار گرفته است، کشف نقش آن در سرطان کلیه همچنان چالش برانگیز است زیرا یک microRNA واحد می­ تواند چندین ژن را در شبکه ­ها و مسیرهای بیولوژیکی هدف قرار دهد. سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون (RAAS)، یک سیستم با نقش­های اساسی در بیولوژی سرطان است که بر رشد سلولی، مهاجرت، مرگ و متاستاز تأثیر می­ گذارد. هدف این مطالعه تحلیل نظری تاثیر بالقوه پلی مرفیسم­ های تک نوکلئوتیدی (SNPs) در miRNA­های مرتبط با ژن­های دخیل در مسیر رنین-آنژیوتانسین در بیماری کارسینوم سلول شفاف کلیه می­ باشد. برای تحقق این هدف، چندین ابزار آنلاین، از جمله miRTarBase،CancerMIRNome ، miRNASNPV3، UALCAN و Ncpath مورد استفاده قرار گرفتند. این مطالعه، فهرستی از SNP­های تایید شده را ارائه می ­کند که ممکن است بر بیان یا عملکرد miRNA­های مرتبط با مسیر رنین-آنژیوتانسین در بیماری کارسینوم سلول شفاف کلیه تاثیر بگذارد. همچنین این اطلاعات برای مطالعه آزمایشگاهی آینده­ نگر در تشخیص و مدیریت درمان کارسینوم سلول شفاف کلیه مفید خواهد بود.

مقدمه: سرطان پستان، یکی از شایع ترین سرطان ها و دومین علت مرگ ومیر ناشی از سرطان در بین زنان در سراسر جهان است. رابطه مستقیمی بین فشارخون بالا و خطر سرطان پستان وجود دارد و از آنجایی که مطالعات نشان داده اند سیستم رنین-آنژیوتانسین می تواند بر پیشرفت سرطان اثرگذار باشد، لذا مطالعه حاضر با هدف تأثیر استفاده از داروهای مهارکننده مسیر آنژیوتانسین بر بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان به روش متاآنالیز انجام شد. روش کار: در این مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز، منابع الکترونیکی لاتین مانند pubmed، scopus وweb of science به صورت سیستماتیک با استفاده از کلیدواژه های لاتین: Breast cancer، tumor، neoplasm، Angiotensin receptor blockers، Angiotensin converting enzyme inhibitors و Survival با کمک عملگرهای OR و AND بدون محدودیت زمانی تا تاریخ 19 فوریه 2020 جستجو شدند. جهت ارزیابی همگنی بین مطالعات، از شاخص I2 و برای بررسی سوگیری انتشار از آزمون Egger استفاده شد. داده ها با روش متاآنالیز و با استفاده از مدل اثرات تصادفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در این مطالعه 57708 مقاله مورد بررسی اولیه قرار گرفتند و در نهایت 13 مقاله وارد متاآنالیز شدند. نتایج مطالعات وارد شده به متاآنالیز نشان داد که بر اساس مدل اثرات تصادفی، داروهای مهارکننده آنژیوتانسین در بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان تأثیری ندارد (99/0=p، 12/1-89/0: CI، 95%، 0/1=HR). نتیجه گیری: بررسی مطالعات نشان می دهد استفاده از داروهای مهارکننده سیستم رنین-آنژیوتانسین و مسدود کننده های گیرنده آنژیوتانسین، بر بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان تأثیری ندارد.

هیپوترمی در طبیعت به شکل خواب زمستانی دیده می شود و در پزشکی کاربردهایی چون جراحی قلب باز، نگهداری اعضا و بافتهای پیوندی، طب ارتفاعات و طب سالمندان دارد. علیرغم وسعت مطالعات بر روی هیپوترمی بسیاری از اثرات بیولوژیکی و فیزیولوژیکی آن از جمله تاثیر بر روی تغییرات سیستمهای اندوکرین هنوز کاملا شناخته نشده است. در این مطالعه تاثیر هیپوترمی برعملکرد محوررنین، آنژیوتنسین، آلدوسترون مورد بررسی قرار گرفته است.برای انجام این مطالعه تعداد ده موش صحرایی نر آلبینو نژاد ویستار (با سن متوسط 5 ماهه) که با تزریق داخل صفاقی هیدرات کلرال به مقدار 0.5ml/100gr وزن بدن بیهوش گردیده بودند توسط دستگاه هیپوترمی تحت سرما قرار گرفتند تا دمای بدن آنها به 25 درجه سانتیگراد برسد. سطوح آنژیوتنسین و آلدسترون سرم قبل و بلافاصله بعد از هیپوترمی و سپس به مدت 3 روز هر 24 ساعت یکبار با استفاده از روش رادیوایمنواسی اندازه گیری شد. فعالیت رنین پلاسمایی نیز با استفاده از روش استاندارد بر مبنای اندازه گیری آنژیوتنسین I در دماهای 4 و 37 درجه سانتی گراد ارزیابی شد.بر اساس نتایج بدست آمده معلوم گردید که عوامل یاد شده بلافاصله بعد از هیپوترمی افزایش نشان داده که این افزایش در مورد آنژیوتنسین و آلدوسترون نسبت به گروه کنترل دارای اختلاف معنی داری بود (P<0.03). سپس همه تا سطح پایه کاهش پیدا کردند بجز آلدوسترون که تا 24 ساعت بعد نیز روند افزایشی خود را به صورت معنی دار ادامه داد (P<0.05). بنظر میرسد که هیپوترمی متوسط برفعالیت رنین پلاسمایی، آنژیوتنسین وآلدوسترون اثر تحریکی دارد که نتایج این بررسی این موضوع را تایید می نماید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.